Drie dagen per week ben ik in de wolken en werk thuis ‘in the cloud’, maar een dag per week vind je me op het LC-kantoor in Meppel. Wonend in Dordrecht overwogen mijn vrouw en ik ooit vanuit de drukke Randstad naar het rustige Drenthe te emigreren. Daarop vooruitlopend koos ik voor een kantoordag in Meppel i.p.v. Rotterdam. Die verhuizing is er nooit gekomen, maar ik werk nog steeds in Meppel. Hoe ziet zo’n dag eruit? Nou als volgt:

05:00 uur: Na de gebruikelijke ochtendrituelen slechts een kopje koffie als ‘ontbijt’. Met zo’n 2½ uur treinen voor de boeg en de reputatie van NS-toiletten bekend, is de blaasinhoud beperkt te houden.

De rugzak met laptop, proviand voor een dag, regenjas, mobieltje (hoe kom je anders in ‘the cloud’?) en nog wat andere onmisbare zaken staan al de avond ervoor klaar. 06:10 uur: Trek ik de voordeur zachtjes (gezinsleden en buren niet wakker maken!) achter me dicht. De bus van 06:15 naar het station is niet te missen. Op Dordt CS om 06:35 in de intercity naar Lelystad. Heb het volledige treinstel voor mijzelf en lees de Metro. In Rotterdam CS eruit en mij op perron 13 posteren. De intercity naar Groningen komt zo. Als die binnenrijdt, altijd de treindeur met het fietslogo nemen, om een stoel apart te kunnen bemachtigen. Eenmaal in die stoel, het blad voor me naar beneden klappen, de laptop daarop plaatsen en met wat A4-tjes (geanonimiseerde!) medische informatie gereed, kan de werkdag beginnen. Een eerste advies in een letselschadezaak of het beoordelen van een expertiserapport lenen zich uitstekend voor ‘treinwerk’. Vertrek is om 07:05 uur. In Rotterdam Alexander en Gouda slechts een korte stop. De trein wordt voller, maar de echte aanwas van passagiers is pas op Utrecht CS. Op het traject naar Amersfoort staan ze al in het gangpad. Het kan me niet deren, in een stoel apart krijg je nooit iemand naast je en houdt zo voldoende elleboogruimte voor het typen van een advies. Na Amersfoort loopt de trein weer enigszins leeg. Het ontbijt wordt dan aangevuld met b.v. een broodje zalm met humus uit eigen keuken. De trein laat Putten, Ermelo en Harderwijk links liggen, raast door de Veluwe en over de IJssel naar Zwolle. Veel naar buiten kijken is er niet bij.

Met iedere week dezelfde reis, is de buitenwereld voorspelbaar geworden. Alleen het wisselen van de seizoenen houd ik bij. Het advies vordert. In Zwolle is het beter uit te stappen, want de intercity naar Groningen doet Meppel niet aan. Eenmaal vond ik mijzelf enigszins gedesoriënteerd op station Assen terug. Wat blijkt bij zo’n fout Drenthe dan toch een grote provincie! In Zwolle wordt overgestapt in de stoptrein naar Leeuwarden. Afgezien van het plaatsje Staphorst passeren er alleen maar groene velden, boerderijen met koeien of schapen en een handvol moderne windmolens. Eenmaal het riviertje de Reest over, ben je pas echt in Meppel. De klok wijst dan 09:10 uur. Mijn advies is nagenoeg af.

Zo’n 1½ jaar geleden hield LC nog kantoor op de bovenverdieping van het oude, monumentale stationspand van Meppel, maar de NS rekende een hoge huur en ondanks forse verwarmingskosten heersten aan de stadzijde van het kantoor polaire temperaturen, terwijl het aan spoorzijde tropisch warm was. Het klimaat is beter verzorgd op de nieuwe locatie op het industrieterrein aan de Eekhorstweg in Meppel-Noord. Om daar te komen, staat mijn fiets in de stationsstalling klaar. Het is nog zo’n 15 – 20 minuten fietsen, met een korte tussenstop bij banketbakker Nijstad om iets lekkers voor bij de koffie te kopen. Al met al zijn na een reis van zo’n 3 uur mijn collega’s te begroeten. De personeelsbezetting kan variëren van 2 tot 4. Een klein, maar gezellig clubje van toegewijde medisch adviseurs. Er is overigens nog beperkt plek op kantoor Meppel voor jonge artsen! Haast U met solliciteren! De Meppeldag begint met een uitgebreide koffiepauze, waarin niet persé medische, onderwerpen ter sprake hoeven te komen. Regelmatig word je ook op de hak genomen, maar wat dat betreft, blijft het ‘een geven en nemen’. Soms mondt een pauze wel uit in een verkapt ICT, maar ja, ICT in Meppel is eigenlijk een continue proces. De hele dag door wordt bij elkaar binnengelopen, gediscussieerd, op zoek naar antwoorden op adviesvragen.

Elke collega heeft weer een andere professionele ervaring, zodat voortdurend kennis wordt uitgewisseld. Dit alles in een ontspannen sfeer. Om 12:30 uur een lunchwandelingetje om een stoot zuurstof op te snuiven voor het resterende advieswerk die dag. Het werk van een medisch adviseur leent zich in theorie uitstekend om je als eenpitter in een kamertje op te sluiten. In praktijk is echter het contact met collega’s onmisbaar om de kennis uit te breiden en het professioneel handelen te toetsen. Ik zou het niet willen missen. Mijn declarabiliteit lijdt weleens onder deze kruisbestuiving, maar die laat zich in de trein werkend gedurende 2 x 160 km reizen redelijk compenseren. Om 17:00 uur gaat het weer in omgekeerde volgorde van vervoer huiswaarts. Zo tegen 20:00 – 20:30 uur zit de werkdag erop. Meppel. Als de zoon van bijna 24 (eindelijk) het huis uit is, toch maar verhuizen?

drs. G. Knikman

Geef een reactie