Waar een stage al niet toe kan leiden. In opleiding voor bedrijfsarts leek me een stage particuliere verzekeringen wel interessant. Bij de VvAA gevraagd naar de mogelijkheden en ja er was wel plek voor 3 weken bij ene dr. Schröder. Later bleek dit ‘de’ dr. Schröder van de GAV zijn.

Een stagebegeleider, die mij met enthousiasme en humor kennis liet maken met het vak van medisch adviseur. Ik had geen flauw benul van het vak. Na jaren geneeskundestudie wil je tenslotte een ‘echte’ dokter zijn, zo eentje in een witte jas en een stethoscoop rond de nek. Mensenlevens reddend. Heb daarom eerst een paar jaar in de tropen tot mijn enkels in het bloed gestaan (nou ja, bij wijze van spreken) en daarna jaren als huisarts via mijn spreekuren en diensten draaien een trouwe schare aan patiënten aan me gebonden. Het waren hectische, maar mooie jaren, maar naarmate je vergrijst, verlang je naar rustiger medisch vaarwater. Bedrijfsarts geworden en toen dus die stage particuliere verzekeringen. Het vak van medisch adviseur sprak me aan al zag je nauwelijks patiënten. Wel hun dossiers. En ieder letselverhaal was weer anders. Al mijn ervaring als ‘echte dokter’ kon ik in het vak kwijt en er bleef nog genoeg te leren over. In een advertentie in het Tijdschrift voor Bedrijfsgeneeskunde en Verzekeringsgeneeskunde (hoe lang kan je de naam van tijdschrift maken?) keek ene Luuk Lechner mij vanuit een zwart-wit fotootje glimlachend tegemoet. LechnerConsult had een vacature voor een aankomend medisch adviseur. Mijn sollicitatiebrief verwoordde de krenten van het vak: “boeiend en uitdagend specialisme”, “probleem-oplossend en klantgericht werken”, “brede ervaring van belang”, “op de hoogte blijven met de laatste ontwikkelingen”, “communicatieve vaardigheden”, “in teamverband werken“. Een paar weken later vond ik mijzelf terug in een klein kantoor in Rotterdam. Het adres ben ik vergeten, maar ik weet nog wel dat het sollicitatiegesprek niet onaardig verliep. Helaas: aangenomen werd ik niet, maar afgewezen ook niet! Luuk en office manager Jan Dane, hadden al een aantal artsen rond zich verzameld. Of ik na een tijdje nog eens contact wilde opnemen. Het leek me een variant van ‘U hoort nog wel van ons’, maar zo’n half jaar later bleek dat een misvatting. Ik kon alsnog komen.

Inmiddels huisde LechnerConsult in een herenhuis aan de Mathenesserlaan boven de Forensische Dienst. Aanvankelijk werkte ik nog 3 dagen/week als bedrijfsarts door. Van een medische specialisatie (arbeids- en bedrijfsgeneeskunde) doe je tenslotte niet gemakkelijk afstand. De overige 2 dagen was ik ‘medisch adviseur in opleiding’. Kreeg vele maanden persoonlijke begeleiding van Luuk in allerlei letselschadezaken. Opleidingsmogelijkheden werden volop geboden. Eerst 2 jaar de RGA (=Register Geneeskundig Adviseur) opleiding gevolgd en in een latere fase de opleiding ‘nieuwe stijl’ tot verzekeringsarts. In die 12½ jaren met LechnerConsult door vele goede jaren en een enkel slecht jaar gegaan, maar altijd plezier in mijn werk als medisch adviseur blijven houden. Mede dankzij de voortreffelijke, secretariële ondersteuning. Mede dankzij collega medisch adviseurs, die altijd voor elkaar klaarstaan.

Als het me gegeven is, ga ik na mijn pensioen gewoon onverstoord met adviseren.

drs. G. Knikman

Geef een reactie